yandım
Zülmət içrə görünən şö’ləyə döndüm-yandım
Can verən, məhv olan ulduz kimi söndüm-yandım.
Yandırır bircə baxışla, dedilər ol dilbər
Gözünə bircə dəfə mən də göründüm- yandım.
Çünki qanundu bu, sürtünmədən atəş yaranar
Mən də şamü-səhər ardınca süründüm-yandım.
Qəlbimi eşq odudur hifz eliyən dünyada
Ondan ötrü alova böylə büründüm-yandım.
Fəhmiyə tale bütöv yanmağı da çox gördü
Şüşə tək min bir əziyyətlə bölündüm-yandım.
Nəzm
ilqarfehmi
Sentyabr 16, 2007 15:15
Baxış sayı: 135
Şərhlər(0)